روش شناسی اثباتی در مطالعات امنیتی
دوره 6، شماره 19، بهار 1382، صفحه 11-32
اصغر افتخاری
چکیده به تعبیر «کارل پوپر» مسأله شناخت از زمان دکارت به این طرف، سمت و سویی «ذهنی» یافته و لذا مشاهده میشود که «واقع گرایی» در ژرفای باتلاق مقدمات ذهنی ـ روانی گرفتار شده و اشتباهی بزرگ در حوزه معرفت رخ نموده که نتیجه آن اتکای بیش از حد به مقولهای ذهنی به عنوان «عقل متعارف» است. پوپر بر آن بود که با رجوع به سنن مکتب ارسطویی میتوان به نگرشی واقع بینانه دست یافت که تصویری «عینی» از «حقیقت» را به ما بنمایاند. از این منظر نحله فلسفی موسوم به «اثباتگرایی» را باید دربردارنده طیفی از محققان ارزیابی کرد که به دنبال «عینیت بخشیدن» به مقولات سیاسی ـ اجتماعی بوده و در این مسیر درقالب گونههای متنوعی از «اثباتگرایی» (سنتی، مدرن، منطقی و…) ظهور کردهاند.