فصلنامه مطالعات راهبردی

چکیده پرسش اصلی پژوهش حاضر این است که نظم منطقه‏ ای و جهانی مطلوب و موردنظر انقلاب اسلامی بر اساس آموزه ‏های دینی را در قالب چه نظریه‏‏ ای می ‏توان تئوریزه و تبیین نمود؟  در پاسخ این فرضیه مطرح می‎ شود که «نظریه نظم نوین انقلابی» بر اساس شاخصه‏ های فکری- معرفتی و اجرایی- عملی ارائه ‏شده، ظرفیت و قابلیت تببین و تفهیم این ‏‏مسئله را دارد چراکه براساس نظریه‏ های موجود در رشته روابط ‏‏‏‏بین‏ الملل اعم از جریان اصلی و جریان انتقادی، هیچ‏کدام به صورت کامل نه ‏‏می تواند سیاست خارجی انقلاب اسلامی را تئوریزه کند و نه پاسخگوی مسائل مرتبط با این حوزه در عرصه میدان و عملِ مناسبات منطقه‏ ای و ‏‏‏‏بین‏ المللی کشور باشد. زمینه‌سازی برای کاربست عملی نظریه نظم نوین انقلابی با رویکرد تمدنی جز با نگاه وسیع فرامرزی و فرامنطقه‌ای به جغرافیای مقاومت مبتنی بر عقلانیت راهبردی انقلابی به سامان نخواهد شد و یکی از مصادیق راهبردی عقلانیت انقلابی، «دیپلماسی نهضتی» است که ظرفیت متحدنمودن و یکپارچه‏ کردن ملل ستم‌دیده و دُول مستقل را بر محور و مدار مقاومت بارها به اثبات رسانیده است.