فصلنامه مطالعات راهبردی

چکیده اهمیت تهدیدهای امنیتی بیوتروریسم و آثار گسترده آن باعث افزایش توجه بین‏المللی در مقابله با این پدیده شده است. در ایران نیز در برخی از اسناد راهبردی ناظر به رویکردهای کلان مانند قانون برنامه پنج‏ساله پنجم توسعهوزارت اطلاعات مسئول طرح‏ریزی مبارزه با این نوع تروریسم شده است. این مقاله در تلاش است تا ضمن تبیین مفهوم بیوتروریسم که اقدامی ضدامنیتی است، رویکردهای راهبردی اسناد بین‏المللی و سیاست کیفری ایران را در مقابله با این پدیده بررسی کند. نتیجه‏گیری پایانی این مقاله که به روش کتابخانه‏ای و به‏صورت توصیفی- تحلیلی انجام شده است، ناظر بر این است که هر چند سیاست کیفری ایران در پرتو راهبردهای جنایی اسناد بین‏المللی، قدم‏های مثبتی برای مقابله بیوتروریسم و پیشگیری از آن برداشته است، اما هنوز خلأهایی در این خصوص وجود دارد که نیازمند بررسی و تصمیم‏گیری است.
 

چکیده جنگ‏افزارهایی وجود دارند که بهره‏گیری از آن‏ها به موجب حقوق عرفی یا معاهدات بین‏المللی ممنوع است. با وجود این، این نوع جنگ‏افزارها تولید شده و توسط برخی کشورها به فروش می‏رسد. در چنین شرایطی، آیا مقامات کشور فروشنده این جنگ‏افزارها دارای مسئولیت بوده و قابل تعقیب و محاکمه در دیوان کیفری بین‏المللی هستند و اگر پاسخ مثبت است، تحت چه عنوانی مسئولیت دارند. نویسندگان این مقاله به این نتیجه رسیده‏اند که در صورت احراز وحدت قصد، مقامات دولت فروشنده به عنوان «معاون» و در صورت اقدام عامدانه برای پیشبرد اهداف مجرمانه یا علم به آن، به عنوان «اقدام بر اساس هدف مشترک» مسئولیت کیفری خواهند داشت.