بررسی تاریخی زبان و هویت نژادی در کردستان
دوره 3، شماره 10، زمستان 1379، صفحه 145-158
جی. بلاد، یاسر سلیمانی، نورالدین یوسفی
چکیده موضوع اصلی این نوشتار را تحلیل هویتنژادی کردها شکل میدهد و این که، نقش زبانکردی در تمییز بخشی به این گروه تا چه میزاناست. مؤلف با استناد به مطالب به چاپ رسیده ازبزرگان و شاعران کردزبان، به این وجود مستقل اشاره دارد. همین امر منجر به برگرفتن سیاست هایمتفاوتی نسبت به کردها در کشورهای مختلفگردیده که در این جا مؤلف به طور مشخص بهچند کشور مهم اشاره دارد. سیاست تأکید تمام عیار بر زبان ترکی و نفی هویت کردی، که با نابردباری تمام دولت ترکیه به اجراء گذارده شد، عملاً به بسط نتایج موردنظر نایل نیامد. سیاست نسبتاً بردبارانه دولت تحت قیمومت فرانسه در سوریه بهبسط زبان کردی و نوآوری هایی منتهی میشود؛ اینسیاست البته در پی جنگ جهانی دوم و استقلال سوریه، پایان مییابد و مهاجرت بزرگان کرد را بهدنبال دارد.ایران در دوره رضاخان، سیاست ادغام راپیشه کرد که در نهایت شکل سرکوبگرانه به خودمی گیرد و مهاجرت ایشان را به کشورهای همجواربه دنبال دارد. پیروزی انقلاب اسلامی فضای تازهای را ایجاد کرده که در آن عنصر ایدئولوژی بسیار مهم است و همین امر، در چیره آمدن بر بحران های قومی به کمک دولت مردان ایرانی آمده است.