آیا ابهام در روابط ایران و آمریکا پایان مییابد؟
دوره 5، شماره 17.18، زمستان 1381، صفحه 721-727
دانیل بورمبرگ، نادر پورآخوندی
چکیده به دنبال فجایع 11 سپتامبر یکی از مقامات ارشد دولت آمریکا اعلام کرد ایران و آمریکا دربرخی جهات دیدگاه مشترکی نسبت به شرایط موجود داشته و از این رو میتوانند در جنگ علیه طالبان با هم همکاری کنند. این پیش بینی خیلی زود تحقق یافت. ایران در جنگ اتحاد شمال باطالبان، کمکهای نظامی و غذایی برای آنها ارسال نموده و برخی از مشاوران نظامی ایران همانندمشاوران نظامی آمریکا در مسیر جاده کابل در رفت و آمد بودند.
این تحولات بیسابقه در ظاهر از تغییرات شگرفی در روابط ایران و آمریکا حکایت دارد کهاز زمان انتخاب محمد خاتمی در سال 1997 شروع شده بود. خاتمی روابط خود را با همسایگان شمالی و جنوبی، کشورهای اروپای غربی و همچنین کشورهای جنوب آسیا بهبود بخشید. اصلاحات داخلی و عمل گرایی در صحنه خارجی این امید را به وجود آورد، که شاید ایران ازسیاست های انقلابی خود دست بردارد. بیل کلینتون این احتمال را با کاهش محتاطانه تحریم هایاقتصادی و افزایش تبادل بین دو ملت مورد بررسی قرار داد؛ و به دنبال آن آلبرایت در سپتامبر2000 در مذاکرات 2+6 شرکت کرد. همچنین دولت آمریکا با این فرض که تجدید نظر در روابط با ایران بهتر از مهار دو جانبه میتواند منافع آمریکا را تامین کند، به تجدید نظر اساسی در روابط ایران و آمریکا پرداخت.