فصلنامه مطالعات راهبردی

چکیده یکی از مهم‌ترین صلاحیت‌های دیوان بین‌المللی دادگستری، صدور دستور موقت است که نقش مهمی در راستای تضمین و ارتقای حقوق بشر ایفا می ­کند. از طرفی، وحدت رویه حقوقی مستقل در این زمینه می ­تواند بعد پیشگیرانه حقوق بین ­المللی را تقویت نماید. از مهم­ترین پرونده‌هایی که اخیراً در دیوان منجر به صدور دستور موقت شده است، پرونده شکایت جمهوری اسلامی ایران از ایالات متحده آمریکا در خصوص خروج یک‌طرفه از توافق برنامه جامع اقدام مشترک و برقراری مجدد تحریم‌ها علیه مردم ایران بوده که بنابر دادخواست تقدیمی ایران منجر به نقض گسترده حقوق بشر در کشور شده است. پرسش اصلی مقاله حاضر آن است که دستور موقت دیوان بین‌المللی دادگستری چطور و تا چه اندازه می‌تواند در ممانعت از نقض حقوق بشر در ایران مؤثر باشد؟