فصلنامه مطالعات راهبردی

چکیده در این مقاله، با استفاده از رویکرد توسعه پایدار، چارچوبی مفهومی برای ارزیابی ساختار اقتصاد ایران پیشنهاد شده است. بر اساس یافته‏های آن، بالاترین و پایین‏ترین عدد شاخص توسعه پایدار، به ترتیب مربوط به دهه‏های 1350 و 1370 است. نتایج تحلیل حساسیت الگو در دهه 1380 نشان می‏دهد حوزه آب، بحرانی‏ترین موضوع در بحث پایداری توسعه است و بهبود شاخص‏های شدت مصرف آب، سرانه مصرف آب و میزان ذخایر آب‏های زیرزمینی، بیشترین تأثیر را در بهبود شاخص پایداری کل دارند.