فصلنامه مطالعات راهبردی

چکیده در این مقاله سعی شده است با ابتنای بر بیانیه گام دوم انقلاب اسلامی به این پرسش اساسی پاسخ داده شود که به‌کارگیری کارگزاران کارآمد در حوزه‌های موضوعی مختلف با چه محدودیت‌هایی مواجه است و چگونه می‌توان ضمن پایبندی به اصول لایتغیر گفتمانی، از طریق بازنمایی گفتمانی، محدودیت‌های به‌کارگیری کارگزاران کارآمد -که محور اصلی تجویزی در بیانیه گام دوم است- را کاهش داد؟ برای پاسخ به این پرسش، با استفاده از روش‌شناسی تحلیل لایه‏ای علّی، شاخص‏های کارگزار کارآمد در چهار سطح لیتانی، زمینه‌ای، گفتمانی و سطح استعاره‌ها با رویکردی انتقادی مورد تحلیل و با تشریح انحرافات به‏هم‏پیوسته در لایه‌ها، اقتضائات و ملزومات کارگشا در هر سطح برای گام دوم ترسیم شده است.
.

چکیده این مقاله در پی پرداختن به این موضوع است که مهم‏ترین متغیرهای اثرگذار بر استقلال کردی در عراق در یک دهه آینده کدامند و چه سناریوهایی در این خصوص قابل ترسیم است؟ برای پاسخ به این سوال، در قالب روش تحلیل ساختاری سعی شده بعد از شناسایی متغیرهای اصلی و ارزیابی میزان اثرگذاری و اثرپذیری هر یک از آنها در سیستمی کلان، نتایج بررسی در بخش‏های مختلف ارائه و تبیین شود. یافته‏های ‏این پژوهش نشان می‏دهد که حمایت‏ها و رویکردهای بین‏المللی و رقابت و رویکرد بازیگران پیرامونی به ترتیب اثرگذارترین متغیرها در موضوع استقلال کردی محسوب می‏شوند. قدرت و انسجام دولت مرکزی و اختلافات یا انسجام راهبردی کردی، دو عدم قطعیت کلیدی شکل‏دهنده سناریوهای استقلال کردی هستند. بر این اساس، چهار سناریوی بدیل در مورد مسئله استقلال کردی ترسیم شده است.

چکیده با پیروزی انقلاب اسلامی و حادثه گروگان‏گیری، دگری به‏نام آمریکای دشمن به یکی از مهم‏ترین عناصر تجلی‏بخش و تثبیت‏کننده هویت سیاسی نظام جمهوری اسلامی ایران بدل شده است. این مقاله با تمرکز بر نقش هویت سیاسی، در پی ارائه پاسخی به این پرسش است که چرا پس از حدود چهار دهه از پیروزی انقلاب، جمهوری اسلامی ایران تا کنون بر رابطه‏نداشتن با ایالات متحده آمریکا اصرار می‏ورزد و در برابر تمامی فشارهای ساختاری با مرکزیت آمریکا مقاومت کرده و تن به سازش با آن نمی‏دهد؟ برای پاسخ به این پرسش، از دیدگاه‏های واقع‏گرایان سیاسی استفاده شده است. واقع‏گرایان سیاسی ضمن تأکید بر تمایز دوست و دشمن به عنوان جوهر و هسته اصلی سیاست، نیاز شدید و ذاتی گروه‏ها و واحدها به هویت سیاسی و نه ساختار یا تمایل به قدرت را مبین این تمایز دانسته و بر ضرورت حفظ فاصله با دشمن به منظور بقا و پیگیری اهداف خویشتن تأکید ویژه می‏نمایند.
 

چکیده

سیاست‏زدگی اطلاعات، در هر دو صورت آشکار و پنهان آن، پدیده‏ای مذموم است که پیامدهای خطرناکی را برای هر دو سیستم اطلاعاتی و سیاسی به همراه می‏آورد. سیاست‏زدگی اطلاعات موجب ضعف، اخلال و انحراف در روند و روش تحلیل و برآوردهای اطلاعاتی می‏شود که از مهمترین این انحرافات، ذهن‏گرایی مفرط و تفسیرگرایی است. این انحراف، از یک سو، موجب شکست و ناکارآمدی سیستم اطلاعاتی و در نتیجه، بی‏هویتی آن در نزد مقامات و افکار عمومی می‏شود و از سوی دیگر، با ایجاد آنتروپی مثبت در نظام سیاسی، موجب غافل‎گیری و شکست سیاست‏ها و اهداف کلان نظام و دولت می‏شود.