فصلنامه مطالعات راهبردی

چکیده تعریف امنیت از بعد سیاسی عبارت است‏از داشتن استقلال رأی و عدم دخالت بیگانگان در امور داخلی کشور و اطمینان از آینده به طوری که کلیه کنش ها و واکنش ها قابل پیش‏ بینی باشد و یا به عبارت دقیق‏ تر می‏ توان امنیت را بیشتر یک مفهوم سلبی دانست؛ یعنی می ‏توان به وضعیتی اشاره کرد که در آن ‏تخطی به حقوق عمومی وجود نداشته باشد و استقلال و آزادی رأی محترم شمرده شود، که این را وضعیت امنیت و اطمینان می ‏نامند. حال می ‏توان از زاویه سیاسی یا اقتصادی به امنیت توجه کرد. برای مثال، می‏ دانیم که بخش مهمی از درآمدهای ارزی ایران وابسته به قیمت نفت است که قیمت آن خارج از اراده کشور ما بوده و براساس روند معاملات بازار جهانی تعیین می ‏گردد. بنابراین می‏ توان ادعا کرد که ما از این حیث در یک وضعیت ناامن و یا عدم اطمینان بسر می ‏بریم.