فصلنامه مطالعات راهبردی

چکیده حزب، یکی از نمادها و ابزارهای اصلی مشارکت سیاسی، از پیشینه ‏ای دراز برخوردار است؛ با این وجود هنوز این سؤال مطرح است که آیا پدیده تحزب منجر به افزایش توسعه و ثبات سیاسی و امنیت می‏شود و یا این که امنیت و وحدت ملی را دچار پریشانی و بی‏ثباتی می ‏سازد؟ مؤلف معتقد است، جای هیچ شکی نیست که تأسیس احزاب، عامل تقویت‏ کننده ثبات و امنیت نظام سیاسی است، مشروط بر آن که موانع تحزب برطرف شده و با آفات و آسیب های محتمل، با هوشیاری تمام برخورد شود؛ زیرا تجربه تاریخی نشان می‏دهد که صِرف وجود احزاب و پدیده ‏های سیاسی مشابه، نشانه پویایی و نشاط سیاسی و موجد توسعه و ثبات همه جانبه و پایدار نیست و تحزب و تکثر سیاسی را زمانی می‏توان صاحب ارزش های مذکور به شمار آورد که به تشتت و تفرق سیاسی جامعه نیانجامد. بنابراین حزب به تنهایی، راه حل نیست بلکه خود نیازمند بسترسازی های ضروری و زمان مند و از جمله تأمین امنیت است.