بحرانهای توسعه سیاسی
دوره 1، شماره 1، پاییز 1377، صفحه 233-244
غلامرضا خواجه سروی
چکیده آثار مربوط به توسعه سیاسی از دیرباز با مفهوم تغییر همزاد بوده است. نفس مفهوم تغییر مفهوم تازهای نیست، بلکه آن چه در باب تجدد و نوسازی سیاسی جدید است، سبک نگرش به تغییر میباشد. در نگرش انسان مدرن، تغییر پدیدهای تصادفی نبوده و ارادی و برنامه ریزی شده است. بشر مدرن واجد دو خصلت است: بیگانگی و خوش بینی. او از حال بیگانه و نسبت به عقل یا حداقل شناخت خود خوشبین است. باید گفت عقلانیت مدرن غالبا در پرداختن به انسان و اجتماع پنج پرسش را مطرح میسازد: سؤال از سرشت انسان با توجه به نظم اجتماعی حاکم بر وی، سؤال از تعدیل واصلاح نظم مزبور، سؤال از میزان آزادی بشر مدرن برای تغییر آن نظم، سؤال از منابع مادی در دسترس بشر مدرن یا بحث از توسعه سیاسی و بحران هایی که در رهگذر تحقق این فرآیند به وجود میآیند، از جمله موضوعات مهمی است که ذهن جمع کثیری از محققان این حوزه را به خود معطوف داشته است.

