نویسنده = دهقانی فیروزآبادی، سید جلال
تعداد مقالات: 2
عوامل موثر بر حکمرانی امنیتی منطقه‌ای در غرب آسیا (2011-2020): مطالعه مقایسه‌ای ایران، ترکیه و عربستان سعودی

عوامل موثر بر حکمرانی امنیتی منطقه‌ای در غرب آسیا (2011-2020): مطالعه مقایسه‌ای ایران، ترکیه و عربستان سعودی

دوره 27، شماره 4، زمستان 1403، صفحه 115-141

https://doi.org/10.22034/ssq.2025.497088.4239

سید جلال دهقانی فیروزآبادی، حسین سلیمی، غلامعلی چگنی‌زاده، سمیرا اکبری

چکیده منطقه غرب آسیا، به ویژه پس از تحولات 2011، همواره مرکز خشونت‌های کنشگرانه بوده و در سطح جهانی، بازیگران غیر دولتی نیز نقش مهمی در حکمرانی امنیتی ایفا می‌کنند. این مقاله به بررسی عوامل مؤثر بر حکمرانی امنیتی منطقه‌ای از 2011 تا 2022 می‌پردازد. با تحلیل ثانویه و جمع‌آوری داده‌ها، روند حکمرانی امنیتی منطقه‌ای با استفاده از ابعاد چهارگانه (حفاظت، تضمین، پیشگیری و اجبار) سنجش شده و نتایج نشان می‌دهد که این حکمرانی طی سال‌های اخیر کاهش یافته است. به‌طور خاص، استفاده ترکیه از ابزارهای دیپلماتیک از 48 به 31 و عربستان سعودی از 39 به 32 کاهش یافته، در حالی که ایران تقریباً باثبات باقی مانده است. همچنین، عربستان و ترکیه رفتارهای تهاجمی‌تری نسبت به ایران در استفاده از ابزارهای قهری داشته‌اند.

از طریق تحلیل کیفی، عواملی چون توانایی قدرت‌های منطقه‌ای ب و برخورداری از منابع کمی و کیفی از یک‌سو (حفاظت) و مداخله نظامی برای برقرای صلح در منطقه و همچنین نوع برداشت از امنیت و ثبات در منطقه از سوی‌ دیگر (اجبار)، همراه با عملکرد چندجانبه داخلی - ایفای نقش بازیگران غیردولتی - و خارجی - تفویض اختیار به سازمان‌ها و نهادهای منطقه‌ای - دولت‌ها (اطمینان) و افزایش چشم‌اندازهای حکومت دموکراتیک و نوع برداشت از مرجع امنیت (پیشگیری) از مهم‌ترین عوامل موثر بر شکل‌گیری حکمرانی امنیتی منطقه‌ای در خاورمیانه است. همچنین مقوله‌های اصلی مساله اسرائیل، مداخلات قدرت‌های فرامنطقه‌ای، اقتدارگرایی، فرهنگ استراتژیک، اختلافات مرزی، ساختارهای اقتصادی و سیاسی غیرمکمل و ناهمسو و غیره از جمله عوامل سلبی اثرگذار بر توسعه حکمرانی امنیتی منطقه‌ای محسوب می‌شود.

بازْساختاربندیِ نظریات روابط بین‌الملل در عصر هوش مصنوعی

بازْساختاربندیِ نظریات روابط بین‌الملل در عصر هوش مصنوعی

دوره 26، شماره 2، تابستان 1402، صفحه 83-107

https://doi.org/10.22034/srq.2023.177553

سید جلال دهقانی فیروز آبادی، سعید چهرآزاد

چکیده این پژوهش در پی بررسیِ تأثیر تغییر بالقوۀ هوش مصنوعی در روابط بین‌­الملل به خصوص نظریات سیاست بین­‌المللی است. مقاله حاضر با مفروض‏‌گرفتن آیندۀ مطالعات روابط بین‌­الملل با محوریت هوش مصنوعی و کاربردهای آن و با بهره­‌گیری از روش تحلیلی- توصیفی به دنبالِ پاسخِ به این سؤال است که «نظریۀ روابط بین‌­الملل» چگونه توسط خودانگارۀ رایانش، حیطه­‌ها و زمینه­‌های مورد بررسی را با دگردیسی­‌های ذاتی روبه­‌رو کرده است؟ دستاوردهای مقاله نشان‏‌دهندۀ آن است که رایانش و سیستم الگوریتمی با بازتولید شاخص­‌های نوآورانۀ نظریه‌­های روابط بین‌­الملل و استفاده از کارکردهای نظامی، امنیتی، سیاسی، اقتصادی و حقوقیِ هوش مصنوعی، تأثیر قابل‌‏توجهی در تحول و تطورِ روابط بین‌­الملل دارد.