فصلنامه مطالعات راهبردی

چکیده روی کار آمدن دونالد ترامپ مباحث متعددی را در زمینه آینده «راهبرد کلان» ایالات متحده و تأثیر آن بر سیاست خارجی این کشور برانگیخته است. تشخیص ماهیت و کیفیت راهبرد کلان آمریکا در دوره ترامپ و احتمال پایداری یا دگرگونی آن در آینده، در فهم سیاست خارجی ایالات متحده و آمادگی در برابر روندها و رویدادهای متأثر از آن دارای اهمیت اساسی است. به خصوص جمهوری اسلامی ایران در مواجهه با اقدامات ترامپ در زمینه خروج از برجام، اعاده تحریم‏ها و فشار همه جانبه، به میزان بیشتری علاقه‏مند به درک راهبرد کلان ایالات متحده در حال و احتمال دگرگونی آن در آینده خواهد بود. یادداشت راهبردی حاضر با مرور برخی آثار منتشر شده در حوزه دانشگاهی در آمریکا به بررسی راهبرد کلان آمریکا در دوره ترامپ و تحولات احتمالی آن در آینده به خصوص در رابطه با ایران پرداخته است.

چکیده تاریخ سیاست خارجی اسرائیل و امنیت ملی آن نشان می‌دهد ابزار نظامی اصلی‌ترین وسیله تحقق اهداف سیاسی بوده است. از دست‌یابی به موجودیت سیاسی تا امنیت آبی و از بازدارندگی تا دست‌یابی به صلح، این ابزار نظامی بوده که وسیله کسب آنها بوده است. دستگاه سیاسی و امنیتی اسرائیل ناکامی‌های سیاسی و امنیتی خود را ناشی از ناتوانی در پاسخ‌گویی به تهدیدات نوظهور به سبب نبود فن‌آوری نظامی مناسب تحلیل کرده و هرگاه که به بن‌بستی امنیتی برخورد می‌کند، بر توسعه فن‌آوری نظامی به گونه‌ای که بتواند موجب کسب پیروزی نظامی شود تمرکز می‌کند. تداوم این رویکرد به رغم توفیق‌هایش با محدودیت‌ها و تردیدهایی نیز مواجه شده که بررسی آن موضوع پژوهش حاضر است.

چکیده در سال‌های نخست شکل‌گیری رژیم غاصب اسرائیل، سیاست‌گذاران آن می‌پنداشتند وقوع انقلاب و ناآرامی در کشورهای عربی، سبب بهره‌مندی بیشتر اسرائیل از امنیت خواهد گردید. آنها گمان می‌کردند حکومت‌های دموکراتیک عربی، دشمنی با اسرائیل و حمایت از آرمان فلسطین را از دستور کار خود خارج می‌کنند، اما اکنون و در مواجهه با انقلاب‏های عربی، اسرائیل امنیت خود را با چالشی اساسی رویارو می‌بیند. نه تنها امکان روی کارآمدن دولت‌های اسلام‌گرا یا الگوگیری مردم اسرائیل از بهار عربی، بلکه بروز وضعیت دولت گسسته، خطر جدی‌تری برای امنیت اسرائیل شده است.