فصلنامه مطالعات راهبردی

چکیده موضوع امنیت پیشینه‌‏ای به دیرینگی زندگی بشری دارد ولی مطالعه امنیت به عنوان مفهومی ناوابسته از این دیرپایی برخوردار نیست. بررسی علمی مقوله امنیت پس از جنگ جهانی اول در پرتو رشته‏‌های مطالعاتی دیگر و پس از جنگ جهانی دوم در چارچوب مفهوم «امنیت ملی» به نگرش درآمد. با این همه، امنیت به معنای پاسداری از هستی انسانی، نخستین دغدغه انسان و هم‏‌بودهای انسانی بوده و موضوعی چنین شایان نگرش، چیزی نیست که تا دهه‏‌های پسین به اندیشه‌‏ورزی اندیشمندان بزرگ تاریخ در نیامده باشد. از این رو پژوهش زیر تلاش می‏‌کند تا در راستای گستره‌‏افزایی به بررسی‏‌های امنیتی، یک نظریه امنیتی را برپایه اندیشه سیاسی یکی از نام‏دارترین فیلسوفان تاریخ، یعنی «ارسطو» واسازی کند. به سخن دیگر، این پژوهش به دنبال پاسخگویی به این پرسش است که: یک نظریه امنیتی برسازی‏‌شده برپایه آموزه‏‌ها و اندیشه سیاسی ارسطو از چه ویژگی‏‌هایی برخوردار است؟ بایستگی این امر از یک‏سو، به تلاش برای زدایش یکی از کاستی‏‌های بررسی‏‌های امنیتی کنونی یعنی کرانمندشدن آنها به دهه‌‏های پسین و نبود نگرشی درخور به آرای فیلسوفان و اندیشمندان گذشته است و از دیگر سو، برساخت سنجه‌‏ای است که برپایه آن ‏بتوان هم نظریه‏‌های امنیتی روزآمد و هم سیاست‏‌های امنیتی روزمره و پیامدهای‏شان را ارزیابی کرده و بازاندیشید.این پژوهش با به‏‌کارگیری روش هرمنوتیکی نشان می‏‌دهد که هم‏ساز با سویه‏‌های نظامی، سیاسی، اجتماعی و اقتصادی امنیت، توانایی نظامی در برابر تهدیدهای بیرونی، ماندگاری سیاسی، ثبات و آرامش اجتماعی و برآوردن نیازهای اقتصادی، بن‏‌مایه‌‏های نظریه ارسطویی امنیت می‏‌باشند.