پژوهشگاه مطالعات امنیت و پیشرفت فصلنامه مطالعات راهبردی 1735-0727 24 1 2021 05 22 Legislature and National Security Governance in Iran دستگاه قانون ‏گذاری و حکمرانی امنیت ملی در ایران 119 150 133896 FA علیرضا رحیمی عضو هیئت علمی پژوهشکده مطالعات راهبردی محمود کتابی استاد علوم سیاسی دانشگاه اصفهان اسماعیل شفیعی سروستانی استادیار گروه علوم سیاسی و روابط بین ‏الملل دانشگاه آزاد اسلامی شهرضا Journal Article 2021 03 03 This article studies the role of legislature branch in creating security and recounting the causes and roots of inefficiency of parliaments in performing their securing functions and recognizes the necessary conditions for parliament to govern national security and how to achieve these conditions. In this regard, the role of the Islamic Consultative Assembly in good security governance in Iran will also be discussed. Parliaments need institutions such as free, fair and frequent elections, freedom of expression, alternative sources of information, independent organizations, and integrated citizenship to consolidate national security. Economic progress, the absence of a wide gap in economic and social inequalities, the existence of democratic cultural foundations (such as tolerance of dissent, consensus on the democratic method, etc.), non-preference of individual, ethnic and group interests over national interests and lack of foreign intervention are some tools for the continuity and proper functioning of parliament in order to strengthen national security. Until the aforementioned conditions and equipment are provided, no parliament, including the Islamic Consultative Assembly, will be able to perform its functions optimally in order to increase the national security coefficient. این مقاله با بهره‌گیری از نظریه سیستمی، به نقش دستگاه قانون‏گذاری در ایجاد امنیت و بازگویی علل ناکارآمدی پارلمان ‏ها در انجام کارکردهای امنیت ‎ساز می‏پردازد و شرایط بایسته این نهاد در حکمرانی امنیت ملی را نشان می ‏دهد. در این راستا، به نقش مجلس شورای اسلامی در حکمرانی مطلوب امنیتی در ایران نیز پرداخته خواهد شد. پارلمان‏ ها برای ایفای نقش قوام ‏بخشی به امنیت ملی نیازمند نهادهایی چون انتخابات آزاد، منصفانه و مکرر، آزادی بیان، منابع بدیل اطلاع ‏رسانی، تشکل‌های مستقل و شهروندی فراگیر هستند. میزانی از پیشرفت اقتصادی، فقدان شکاف گسترده در نابرابری‏ های اقتصادی و اجتماعی، وجود بنیادهای فرهنگی دموکراتیک (مانند تحمل مخالف، اجماع بر سر روش دموکراتیک و...)، ترجیح ‏ندادن منافع فردی، قومی و گروهی بر منافع ملی و عدم مداخله بیگانگان نیز از لوازم تداوم و کارکرد مناسب پارلمان‏ در راستای تقویت امنیت ملی است. https://quarterly.risstudies.org/article_133896_3e29e9d40b42605ac9989d7ec826ecdc.pdf