<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE ArticleSet PUBLIC "-//NLM//DTD PubMed 2.7//EN" "https://dtd.nlm.nih.gov/ncbi/pubmed/in/PubMed.dtd">
<ArticleSet>
<Article>
<Journal>
				<PublisherName>پژوهشگاه مطالعات امنیت و پیشرفت</PublisherName>
				<JournalTitle>فصلنامه مطالعات راهبردی</JournalTitle>
				<Issn>1735-0727</Issn>
				<Volume>1</Volume>
				<Issue>پیش شماره 2</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>1998</Year>
					<Month>08</Month>
					<Day>23</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle>Regularity in Dispersion: A Discussion on National Securityof Iran</ArticleTitle>
<VernacularTitle>انتظام‌ در پراکندگی‌ : بحثی‌ در امنیت‌ ملی‌ ایران‌</VernacularTitle>
			<FirstPage>117</FirstPage>
			<LastPage>128</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">1342</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>محمدرضا</FirstName>
					<LastName>تاجیک</LastName>
<Affiliation>عضو هیأت‌ علمی‌ دانشگاه‌ شهیدبهشتی‌</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
		<Abstract>&lt;em&gt;Security is a relative concept and any totalist approach to it mayparadoxically lead to inSecurity. A system&#039;s security depends uponvarious factors including cohesiveness, functional relationshipsamong system components, value distribution capabilities, the abilityto direct transfornations and increasing the system&#039;s threshold oftolerance. Focusing on each of these factors may lead to differentdefintions for Security or even to different Security discoureses. Theauthor contrasts pre- and post- revolution Security discourses in Iran.The Islamic Revolvtion has led to a new Security discourse in wichcocepts such as the Islamic Revolution, God-centeredness, theOm-al-Qora (Islamic Metropole) doctrine, development, etc are veryimportant. The article concludes with a discussion about theproblems of giving a strategic defintion of Security in the presentcondition.&lt;/em&gt;</Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">تاریخ‌ روایتی‌ مستمر و بلاانقطاع‌از تولد و حیات‌ بی‌ممات‌ یک‌ قدرت‌ مطلقه‌نیست‌. هر قدرتی‌ با مقاومت‌ قرین‌ است‌، به‌بیان‌ دیگر، هر قدرتی‌ اپوزسیون‌ساز (1) است‌.وجود همین‌ مقاومت‌ است‌ که‌ از انسداد کامل‌قدرت‌ جلوگیری‌ می‌کند. مألا نمی‌توان‌ به‌تامین‌ و تحفظی‌ مطلق‌ و پایدار اندیشید. هرنوع‌ امنیتی‌ نسبی‌ است‌. رویکردهای‌تمامیت‌نگر ارمغانی‌ جز ناامنی‌ و بحران‌به‌همراه‌ نداشته‌اند. &quot;امنیت‌ مطلق‌&quot; اسطوره‌ای‌است‌ که‌ جز در بستر گفتمانهای‌ هیمنه‌ ومرکزیت‌طلب‌، امکان‌ نشت‌ و حک‌ نیافته‌است‌. افزون‌ اینکه‌ امنیت‌ بیش‌ از آن‌که‌واقعیتی‌ بیرونی‌ باشد، ماهیتی‌ ذهنی‌ و گفتمانی‌ دارد. مفهوم‌ &quot;امنیت‌&quot; صرفا در یک‌ رابطه‌ همنشینی‌ و یا جانشینی‌ با مفاهیم‌ دیگر همچون‌: &quot;قدرت‌&quot;، &quot;منافع‌&quot;، &quot;اهداف‌&quot;، &quot;مصالح‌&quot;،&quot;تهدیدات‌&quot; و که‌ همگی‌ مفاهیمی‌ مبهم‌، توسعه‌نیافته‌ (2) و سیالند، مصداق‌ و یامصداقهای‌ خود را می‌یابد. به‌ دیگر سخن‌، نمی‌توان‌ &quot;ما وضع‌ له‌&quot; واحد و شفاف‌ وجوهری‌ حقیقی‌ و لایتغیر برای‌ مفهوم‌ امنیت‌ فرض‌ کرد.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">اپوزسیون‌</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">قدرت‌</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">امنیت‌ مطلق‌</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">امنیت‌</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://quarterly.risstudies.org/article_1342_5e1b18c4c6a6d31695acbae3fd70ecc6.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>
</ArticleSet>
