<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE ArticleSet PUBLIC "-//NLM//DTD PubMed 2.7//EN" "https://dtd.nlm.nih.gov/ncbi/pubmed/in/PubMed.dtd">
<ArticleSet>
<Article>
<Journal>
				<PublisherName>پژوهشگاه مطالعات امنیت و پیشرفت</PublisherName>
				<JournalTitle>فصلنامه مطالعات راهبردی</JournalTitle>
				<Issn>1735-0727</Issn>
				<Volume>15</Volume>
				<Issue>56</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2012</Year>
					<Month>09</Month>
					<Day>01</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle>Strengthening prediction in intelligence analysis: case study of political instability in Middle East</ArticleTitle>
<VernacularTitle>بهبود پیش‌بینی در تحلیل اطلاعاتی؛
مطالعه موردی بی‌ثباتی سیاسی خاورمیانه</VernacularTitle>
			<FirstPage>91</FirstPage>
			<LastPage>118</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">2410</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>عبدالمحمود</FirstName>
					<LastName>محمدی‌لرد</LastName>
<Affiliation></Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2012</Year>
					<Month>05</Month>
					<Day>24</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract>This article tries to evaluate some prediction modles of intelligence agencies on political instability, and explain their failure in predicting recent Middle East developments. Author, in his hypothesis, claims that quantitative prediction modles of intelligence agencies because of reliance on correlation rather than causation, and lack of adequate knowledge of their cases, has a limited capability for prediction. To evaluate his hypothesis, author describes quantitative modle’s prediction of Middle East developments and then compares it with his own qualitative model’s prediction.</Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">در این مقاله سعی شده است مدل‌های پیش‌بینی برخی سازمان‌های اطلاعاتی در خصوص بی‌ثباتی سیاسی مورد آزمون علمی قرار گرفته و علل ناکارآمدی آنها در پیش‌بینی دقیق تحولات خاورمیانه تبیین شود. مطابق فرضیه مقاله، مدل‌های پیش‌بینی کمّی سازمان‌های اطلاعاتی، به دلیل اتکا به همبستگی به جای علیّت و فقدان شناخت عمیق از کیس‌ها و جامعه آماری خود، از قابلیت کمتری برای پیش‌بینی دقیق تحولات اجتماعی برخوردارند. برای آزمون این فرضیه به صورت علمی، ابتدا پیش‌بینی مدل‌های کمّی برخی از سازمان‌های اطلاعاتی در خصوص تحولات خاورمیانه ارزیابی شده و سپس مدل کیفیِ رقیب برای پیش‌بینی بی‌ثباتی سیاسی ابداع شده است.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">پیش‌بینی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">تحلیل اطلاعاتی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">بی‌ثباتی سیاسی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">مدل علّی</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://quarterly.risstudies.org/article_2410_a6ea8471c120fe8cc35a2954c9b9c595.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>
</ArticleSet>
