فصلنامه مطالعات راهبردی

چکیده در این نوشتار نویسنده ضمن شناسایی گفتمان مدرن از امنیت، برآن ست تا از طریق تحلیل مبانی و مؤلفه ‏های عمده دخیل در شکل ‏گیری مدیریت راهبردی کشور، به طرح تئوری‏ ای ویژه جمهوری اسلامی ایران برای پیش‏ بینی حوزه ‏های ناامنی اجتماعی همت گمارد. برای این منظور ضمن تعریف سه مؤلفه منافع ملی، مصالح شرعی و علایق شخصی، به صور تعامل آنها پرداخته و در نهایت مبانی هریک از صور موردنظر را در فرهنگ سیاسی مردم و نخبگان ایرانی نشان داده است. تحلیل نظری مؤلف او را به آن‏جا رهنمون شده که از وجود تضاد در بین عناصر اصلی مدیریت راهبردی کشور، واگرایی مؤلفه ‏های فوق و تلاش جهت تطبیق تحمیلی اصول دینی بر واقعیات خارجی - و یا بالعکس - به منزله مهمترین شاخصه ‏های ناامنی‏ زا در ایران یاد کند.