قدرت سیاسی (حوزه عمومی و جمهوری اسلامی)
صفحه 31-68
اصغر افتخاری
چکیده بحث از جامعه مدنی در جمهوری اسلامی ایران، به طور کلی در قالب دو رویکرد کلان صورت پذیرفته است؛ رویکرد اول را می توان آرمان گرایانه لقب داد.به این معنی که نویسندگان این گروه نخست اقدام به عرضه تصویری آرمانی و خیالی از جامعه مدنی کرده و سپس به بررسی و یا نقد جامعه مدنیای پرداخته اند که با واقعیت آن نسبتی ندارد.در این رویکرد می توان به دو طیف مختلف اشاره کرد: افرادی که جامعه مدنی برای آنها به منزله جامعه "جامع خوبی ها" مطرح است و در حقیقت آن را مدینه فاضله ای می دانند که در آن عدالت به تمامی فراهم بوده، حقوق شهروندان پاس داشته می شود و….در مقابل کسانی هستند که جامعه مدنی را با جامعه غربی یکسان پنداشته و سپس تمام مفاسد جامعه غربی را مؤلف در این مقاله نخست در تعریفی جامعه مدنی را لایه واسط بین دولت و ملت برمی شمارد.ایجاد این حوزه در ساخت اعمال قدرت غربی ناشی از تصویر دولت و ملت در غرب می باشد، بنابراین فرضیه مقاله این چنین طراحی شده است که: به خاطر تفاوت بینش سیاسی اسلام با غربی در خصوص دولت، ملت و رابطه این دو، چنین حوزه ای در ساخت اعمال قدرت اسلامی نمی تواند شکل بگیرد.

