فصلنامه مطالعات راهبردی

چکیده با وجود اینکه دیدگاه‏ها و نظریات در مورد عوامل و زمینه‏‌های گرایش به گروه‏های تروریستی بسیار متنوع و متفاوت است، اما در پاسخ به این پرسش که چه عوامل و زمینه‏‌هایی باعث گرایش افراد به گروه‏های تروریستی می‏شوند، پنج رویکرد روان‏شناختی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی در ادبیات موجود قابل تشخیص است که هر کدام بخشی از پاسخ را ارائه می‏کنند؛ در حالی که هیچ‏‌کدام جامع و مانع نیستند و به تنهایی توان پاسخ‏گویی به چگونگی و چرایی گرایش افراد به گروه‏های تروریستی را ندارند. در این مقاله، ابتدا دیدگاه‏ها و نظریه‏‌های مختلف در قالب پنج رویکرد فوق مورد بررسی و نقد قرار گرفته و سپس چارچوبی برای درک و تحلیل جامع و دقیق‏تر عوامل و زمینه‏‌های گرایش به گروه‏های تروریستی ارائه ‏می‎شود. نویسندگان معتقدند که برای شناخت جامع و دقیق عوامل و زمینه‏‌های گرایش افراد به گروه‏های تروریستی باید از رهیافت تلفیقی-تطبیقی استفاده شود و چارچوبی مبتنی بر نگاه بین‌‏رشته‏‌ای و تلفیق همه رویکردها را مدنظر قرار داد. بر همین اساس، چارچوب تحلیلی بدیلی مبتنی بر پیوند این رویکردها در سه سطح فردی، ملی و فراملی ارائه شده است.
 

چکیده در این پژوهش نویسندگان تلاش کرده‏‌اند با استفاده از روش فراترکیب، با مطالعه 50 مقاله آی‏اس‏آی از سال 2010 تا 2020 میلادی و 50 مقاله علمی- پژوهشی داخلی از سال 1388 تا 1398 خورشیدی، ابتدا عوامل بروز فساد (پیش‌ران‌ها) و مهار فساد (پس‌ران‌ها) را استخراج کنند. سپس، پیش‌ران‌ها و پس‌ران‌های فساد را بر اساس تکرار بیشترین فراوانی دسته‏‌بندی کرده‏‌اند. در پایان، مدل فساد و پیش‏ران‌ها و پس‌ران‌های آن را با استفاده از روش فراترکیب طراحی و ارائه کرده‏اند.
 

چکیده هدف این پژوهش، پاسخ به این پرسش است که به لحاظ نظری و نیز با توجه به تجربه تاریخ معاصر ایران، چه ارتباطی بین الگوی ساخت مرکز و توسعه منطقه‌ای وجود دارد. فرضیه مقاله به این صورت مفهوم‎بندی شده است که تکوین و ساخت غیرتعاملی مرکز و نقش‌‏نداشتن پیرامون در این فرایند، موجب پدیداری الگوی توسعة ملی نامتوازن شده؛ که مهم‏ترین پیامد آن، شکل‌گیری موقعیت «مرکز-پیرامون» در مناسبات سیاسی و اقتصادی در کشور بوده است. از نظر روش‌‏شناسی، نویسنده از روش «تبیین نظری قیاسی» و راهبرد پژوهشی «پس‌کاوی» برای تحلیل مکانیزم‌‏های علّی موثر بر متغیر وابسته بهره گرفته است. همچنین، رویکرد مقاله برای تبیین روابط دو متغیر «الگوی ساخت مرکز» و «توسعه منطقه‎ای» در ایران، جامعه‌شناسی تاریخی است. بر این اساس، بخش اول مقاله به بررسی مبانی مفهومی و نظری «ساخت مرکز»، «منطقه» و نظریه «مرکز-پیرامون» می‎پردازد. بخش دوم، مؤلفه‎های موثر و روندهای تاریخی و جامعه‌شناختی چگونگی تکوین ساخت مرکز یا دولت مدرن در ایران را تحلیل کرده و در وارسی و آزمون فرضیة پژوهش نیز تأثیر الگوی خاصی از ساخت مرکز و حکمرانی ملی بر تکوین نظام مدیریت منطقه‌ای و توسعه منطقه‎ای تحلیل می‏شود.
 

چکیده در این مطالعه تلاش شده با استفاده از الگوی «چارچوب ائتلاف مدافع»، تغییر و شکل‏گیری خط‏مشی طرح تحول نظام سلامت مورد بررسی قرار گیرد. برای این منظور از دو روش کتابخانه‌ای و مصاحبه استفاده شده است. برای انتخاب مصاحبه‌‏شوندگان از روش گلوله برفی و در مقام تجزیه و تحلیل داده‌های مصاحبه، روش تحلیل تم استفاده شده است. نتایج حاصل از تحلیل مصاحبه‏‌های نیمه‏‌ساختاریافته با 12 نفر از کارشناسان و خبرگان نظام سلامت، نشان‌‏دهنده توانایی چارچوب ائتلاف مدافع در توضیح فرآیند تغییر خط‏مشی نظام سلامت بوده و بر این اساس، می‌‏توان چهار مرحله در شکل‌گیری طرح تحول را به صورت زیر تبیین کرد: 1. اتفاق‏نظر و اجماع ملی؛ 2. تغییر ائتلاف حاکم 3. پیدایش گرو‌ه‌های مخالف؛ 4. انتخاب راهبرد مواجهه و تحقق خط‌‌مشی. همچنین، بر اساس این چارچوب 5 طبقه بازیگران و ائتلاف‌ها، باورها و مسائل، شرایط و رویدادهای بیرونی و درونی، تغییر و یادگیری مذاکره‌ای، منابع و محدودیت‌ها شناسایی شد.
 

چکیده مقاله حاضر ماحصل پژوهشی است که با هدف پردازش مدل مفهومی عوامل مؤثر بر کاهش جرم در حاشیه شهر مشهد انجام شده است. پژوهش از نوع اکتشافی، رویکرد آن کیفی و روش آن دلفی سه‌ ‏مرحله‏ای است. جامعه آماری پژوهش نیز ۲۵ نفر از افراد واجد شرایط هستند که به ‌صورت هدفمند و قضاوتی از بین متخصصان و خبرگان انتخاب و از آن‌ها نظرخواهی شده‌ است. با بررسی و مطالعه انواع نظریه‌‏ها، مدل‌ها و الگوهای مرتبط با موضوع پژوهش به همراه گردآوری و مرور پیشینه و سابقه اجرای پژوهش و نیز به‌کارگیری تکنیک دلفی طی سه مرحله، داده‌های مورد نیاز گردآوری و مورد تحلیل قرار گرفت و سپس مدل مفهومی و مستخرج از تکنیک دلفی در مورد عوامل مؤثر بر کاهش جرم در حاشیه شهر مشهد ترسیم شده است.
 

چکیده هدف این پژوهش، آسیب‏‌شناسی تغییر مذهب در استان خوزستان است. روش پژوهش، تحلیل محتوای کیفی با راهبرد استقرایی است. جامعه آماری، اساتید دانشگاه و حوزه، خبرگان فرهنگی در استان خوزستان و افراد در معرض تغییر هویت فرهنگی هستند که با استفاده از روش نمونه‏‌گیری تعمدی و قضاوتی، تعداد 25 نفر از اعضای جامعه آماری به عنوان حجم نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار گرد‌آوری داده‏‌ها، مصاحبه آزاد (عمیق) است. متون پیاده‏‌ شده حاصل از مصاحبه ‏ها، با استفاده از نرم ‏افزار Maxqda2018 تحلیل شد. تعداد 9 مقوله‏ اصلی و 39 مقوله‏ فرعی مورد شناسایی قرار گرفتند. یافته‏ ها نشان می‏دهد که عوامل زمینه‏ ای، ساختاری ومداخله‏ ای مهم‏ترین علل بروز و شیوع این پدیده نوظهور در استان هستند. امکان بهره ‏برداری و سوءاستفاده‏ جریان‏های ضدانقلاب تجزیه ‏طلب، تکفیری و تروریستی از گرایش ‏یافتگان به وهابیت در خوزستان، مهم‏ترین آسیب‏ های این جریان خواهد خواهد بود. آسیب‏ های احتمالی آینده تغییر مذهب در خوزستان، تغییر فاز از گروه‏های سنی بالا به جذب و یارگیری از جوانان و نوجوانان؛ از جنسیت مذکر به جنس مونث؛ و از روش پنهانی به روش آشکار معرفی شده است.
 

چکیده از اواسط سده بیستم میلادی، حمایت از میراث فرهنگی به یکی از مهم‏ترین دغدغه‏‏ های جامعه
 بین‏ المللی تبدیل شده است. پیش ‏بینی «فهرست میراث جهانی» در کنوانسیون 1972 کارآمدترین سازوکار حمایتی از این میراث به شمار می‏رود. ثبت میراث فرهنگی در فهرست مزبور، به ‏رغم داشتن مزایای مالی و غیرمالی متعدد، پیامدهای گوناگونی را در پی ‏دارد. بررسی تحلیلی اسناد، معاهدات بین‏ المللی و رویه دولت‏ها، بیان‏گر این واقعیت است که ثبت میراث فرهنگی در فهرست میراث جهانی، حاکمیت سرزمینی دولت‏ها را از جنبه‌‏های متعددی همچون اختیار دولت‏‌ها در تعریف و شناسایی معیارها و مصادیق میراث فرهنگی، صلاحیت کیفری انحصاری دولت‌‏ها، اجرای طرح‏ها و پروژه‏‌های شهری و منطقه‌‏ای و اعمال اصل سنتی حاکمیت سرزمینی دولت‏ها بر اموال واقع در قلمرو خود، محدود کرده و نقض تعهدات بین‏‌المللی ناشی از آن مسئولیت بین‏‌المللی دولت را در پی دارد.
 

چکیده رساله «راه نجات» در سال ۱۲۸۶ ش، یعنی یک سال پس از انقلاب مشروطیت توسط مرتضی قلی‏خان هدایت ملقب به صنیع‏‌الدوله نوشته شده است. در آن دوران ایران دارای ارتش منظم و ملی نبود. وظیفه حفظ و حراست ارضی و مرزی کشور به وسیله افراد و تفنگ‏داران عشایر و اقوام مرزی انجام می‌شد. نیروی نظامی و مسلح برای تأمین امنیت راه‌های داخلی وجود نداشت و تجار نمی‌توانستند کالاهای خود را از شهری به شهر دیگر با امنیت جابه‌جا کنند. راه‌های ارتباطی بین ولایات و شهرهای کشور نیز وجود نداشت. مردم ایران در آن زمان بی‌سواد بودند و فقط ۲ درصد مردم سواد خواندن و نوشتن داشتند. تعداد افرادی که تحصیلات دانشگاهی را در غرب گذرانده بودند، به یک‌صد تن نمی‌رسید. در آن شرایط، رساله راه نجات کوششی بود از سوی صنیع‏‌الدوله برای تبیین مهم‏ترین مسئله آن زمان ایران که به زعم وی، مسئله امنیت بود. نوشتار حاضر به تبیین مفهوم امنیت از منظر یکی از رجال عصر مشروطه و از طریق بازخوانی رساله راه نجات می‌‏پردازد. این بازخوانی، بخشی از تاریخ مفهوم امنیت در ذهن و ضمیر ایرانیان را نیز بازنمایی می‏کند